Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Γράμμα στον εαυτό...





                                            Αχ μέσα μου έχω τον χειρότερο εχθρό
                                            ολημερίς με μάχεται και μου αντιμιλά
                                            σε ησυχία δεν μ' αφήνει
                                            διάβολος είναι και με περιπαίζει
                                            συνέχεια με  βασανίζει
                                            δεν μ' αγαπά

                                            Τα ελαττώματα μου υπερτονίζει
                                            τα προτερήματα μου υποτιμά
                                            απολογήσου ολοένα λέει
                                            για κρίματα ανύπαρκτα για εγκλήματα πλαστά

                                            Ολοένα ψάχνει τρόπους να με ρίχνει
                                            σε σκοτεινά πηγάδια και σε συλλογισμούς
                                            όλο ζητάει
                                            όλο χτυπάει
                                            μονότονα υπενθυμίζει
                                            μονότονα υπενθυμίζει

                                            Κι όταν το νήμα του μυαλού μου πιάνω
                                            και βρίσκω πια τη λύση
                                            την ύστατη και πιο στερνή στιγμή
                                            έρχεται σαν παιδί όλα να τα διαλύσει

                                            Χαίρεται όταν κλαίω να με βλέπει
                                            κι όταν μια φορά κι εγώ
                                            λέω δόξα τω θεώ 
                                            έρχεται απ' το πουθενά
                                            και μου λέει μάταια όλα 
                                            να χαίρεσαι δεν ωφελεί
                                            κι η λύπη πιο καλή

                                            Μα δεν του φτάνει αυτό
                                            σκληρό σουβλί μου μπήγει
                                            ενός λεπτού χαράς η πληρωμή
                                            κι η ευτυχία μου ξυνή πια καταλήγει

                                            Κι όταν πια βρίσκω τη δύναμη
                                            κι αποφασίζω                                            
                                            με τ' άλλα στοιχειά που λέγονται άνθρωποι
                                            ν' αναμετρηθώ
                                            κι έκθετος απομένω στη βορά του πλήθους
                                            τον βλέπω ναι τον βλέπω
                                            ανάμεσα σ' αυτούς κι εκείνος μια παρέα
                                            να κάνει πλάκα και να περιγελά

                                            Μα τελικά δε θα νικήσει εκείνος
                                            θα βάλω δύναμη μια φόρα
                                            για να του δώσω μια κλωτσιά
                                            και μια καινούργια αρχή θα κάνω
                                            να' χω εαυτό καινούργιο φιλικό
                                            που να μπορώ στον κόσμο να τον δείξω 
                                            και να μη ντρέπομαι γι αυτόν

                                            Όμως καθώς τον ξεριζώνω από μέσα
                                            κι ανάσα παίρνω απαλλαγμένος δυνατός
                                            νιώθω ότι χάνω ένα κομμάτι της ζωής μου 
                                            φεύγει από μένα κι απομένω πια μισός



Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

14o Διεθνές Φεστιβάλ κόμικς

Σ' ένα σχεδόν γραφικό μέρος της πόλης, στην πλατεία Θεάτρου, στη Διπλάρειο Σχολή, ανάμεσα σε κουτούκια, σε ινδικά εστιατόρια, στην κεντρική αγορά, σε άχρωμες μουντές πολυκατοικίες και σε κινέζικα καταστήματα, φτάνει στο τέλος του το 14ο Διεθνές Φεστιβάλ κόμικς.
Αυτή τη φορά νομίζω, ο ίδιος ο χώρος , ένα σχολείο παλιού τύπου στην ουσία, δηλαδή επιβολής αυταρχισμού και αυθεντίας, αναδεικνύει τη χειραφέτηση των καλλιτεχνών που ασχολούνται με την πιο απλή έκφραση που υπάρχει : το κόμικ.
Το κόμικ αυτή η 9η τέχνη έχει καταβολές από τον κινηματογράφο και έχει αδελφή τη ζωγραφική στην εξέλιξή της μέσα από τη μοντέρνα γραφιστική και τη διαφήμιση. Επειδή όμως "εν αρχή ην ο λόγος" η βάση ενός καλού κόμικ είναι η λογοτεχνία.
Σε ξεχωριστά δωμάτια αυτή τη φορά και όχι σε εννιαίο χώρο όπως στο Γκάζι, φιλοξενήθηκαν αρκετοί έλληνες καλλιτέχνες και δυο τρεις ξένοι. Επίσης έγινε και ιδιαίτερο αφιέρωμα στον εκλιπόντα Λάζαρο Ζήκο.
Νομίζω το έχω ξαναπεί, είναι εντυπωσιακό πόση γοητεία εκπέμπει αυτό το είδος στην ελληνική νεολαία αλλά και σε μεγαλύτερους οι οποίο πέρασαν μέσα από τη "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" του λαϊκού κόμικ όπως του "μικρού ήρωα", του "Ταρζάν", του "μικρού σερίφη", του "Μπλεκ", της "Μάχης", του "Μίκυ Μάους"  για να καταλήξουν στο ανώτερο πνεύμα και τεχνική της "Βαβέλ" στη δεκαετία του 80.
Όμως είναι αλήθεια ότι με το πέρασμα των χρόνων αυτό το πνεύμα κάπως διαστρεβλώθηκε. Οι σχολές γραφιστικής και γελοιογραφίας βγάζανε εκατοντάδες "επαγγελματίες" καλλιτέχνες που περίμεναν άμεσα να κάνουν το χόμπυ τους επάγγελμα αφού λογικά μπορούσαν να απορροφηθούν από τα πάρα πολλά έντυπα που κυκλοφορούσαν. Τώρα πια η κρίση νομίζω, κάπως έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Το κόμικ, όπως και οι άλλες τέχνες είναι δύσκολη δουλειά και πρέπει να υπηρετείται από ανθρώπους που δεν μπορούν να κάνουν χωρίς αυτό ! Με οποιοδήποτε τίμημα.
Αυτή τη στιγμή, όποιος έχει στο μυαλό του ότι αυτή η τέχνη θα του αποφέρει χρήμα και δόξα έχει χάσει !
Και ανάλογα διαμορφώνεται και η τέχνη του κόμικ. Πιο εσωτερική , πιο ανήσυχη λιγότερο κραυγαλέα κι εντυπωσιακή.Αυτό που αποκόμισα απ' αυτό το Φεστιβάλ, νομίζω το έχω ξαναπεί, είναι κάτι αισιόδοξο, ότι το επίπεδο των ελλήνων δημιουργών είναι καλό. Η τεχνική πολύ καλή, εκεί που χρειάζεται λίγο περισσότερη δουλειά είναι ο λόγος....


                                                                         Πέτρου


                                                                    Παπαστάμος


Παπαμιχαλόπουλος


Ματζίρης


Μαραζιώτης


Μαντατόπουλος


Μανιατόπουλος

Μανιατόπουλος

Μανιατόπουλος


Μανιατόπουλος


Κων


Καππάδαη


Ζαφειράτος


Ζαφειράτος


Γούσης







David Lloyd

David Lloyd


David Lloyd


David Lloyd


David Lloyd


Daniele Brolli


Daniele Brolli


Daniele Brolli


Daniele Brolli


Daniele Brolli


Daniele Brolli


Yvan Alagbe


Yvan Alagbe



Yvan Alagbe


Yvan Alagbe


Yvan Alagbe




Λάζαρος Ζήκος



Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος


Λάζαρος Ζήκος